Ένα τελευταίο σχόλιο για τον Προϋπολογισμό του Δήμου.

   Ψηφίστηκε ο προϋπολογισμός και δεν είχαμε καμία αμφιβολία για αυτό. Σαν Λαϊκή Συσπείρωση δείξαμε τις δυνάμεις εκείνες που αργά ή γρήγορα θα συνέδραμαν στο έργο του Δήμαρχου. Η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν δεδομένο ότι θα ψήφιζε και όλοι αναρωτιόμαστε γιατί μας ταλαιπώρησε όλο αυτό το διάστημα. Ο κ. Κοκοτίνης δήλωσε ότι η μη ψήφιση του ήταν μια ευκαιρία για συναίνεση και προτάσεις!!! Οι προτάσεις του κατατέθηκαν και ήταν «βαθειά ρηξικέλευθες»!!!

   Ο Δήμαρχος ασπάστηκε «Τα πράσινα σημεία» και «τις ενεργειακές κοινότητες» του κ. Κοκοτίνη και μαζί με τη παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ μας έδειξαν «την προοδευτική διέξοδο για την Πόλη», καθώς λέει ο κ. Δήμαρχος! Ψήφισαν αντάμα ένα ακόμη προϋπολογισμό που παίρνει όλο και περισσότερα από το λαό της πόλης, όλο και λιγότερα από τον κρατικό προϋπολογισμό.

   Μαζί συμφώνησαν ότι οι 173 χιλιάδες ευρώ για την συντήρηση των σχολείων δεν χρειάζεται να πάνε στα σχολεία και τις ανάγκες τους!!! Ότι τα κονδύλια για τις προληπτικές εξετάσεις και τα εμβόλια των εργαζομένων είναι πολυτέλεια!!! Ότι  οι  προσλήψεις 13 εργαζομένων από τον διαγωνισμό του 2009 και η απόφαση του ΔΣ από τον Ιούνη, ας μείνει για 10η χρονιά στα αζήτητα. Ότι Παιδικοί Σταθμοί, ΚΑΠΗ, Ταβιθά, Βοήθεια στο Σπίτι, μπορούν και χωρίς προσωπικό.

   Ψηφίστηκε ο προϋπολογισμός και μπορούν τώρα εργαζόμενοι, μικρομεσαίοι αυτοαπασχολούμενοι, άνεργοι και νεολαίοι στην πόλης μας, να μετράνε τους λογής εργολάβους, τις αναθέσεις υπηρεσιών σε ιδιώτες, τα 600 χιλιάδες ευρώ για την ¨’επένδυση»  των 1500 κάδων! Είναι αλήθεια ότι αυτού του είδους «το προοδευτικό όραμα» και «τους ηγέτες» που το ετοιμάζουν καθώς ισχυρίζεται και πάλι ο δήμαρχος δεν μπορούμε ούτε θα κάτσουμε να το παρακολουθήσουμε.

   Είναι όχι μόνο μακριά από την ζοφερή πραγματικότητα που εμείς όπως και το μεγαλύτερο τμήμα του λαού της πόλης και της χώρας μας ζει αλλά συνάμα και τόσο  προκλητικά κυνικό και επικίνδυνο για την ζωή και το μέλλον μας που δεν μπορεί  να μας αφήνει αδιάφορους. Την ώρα που η μιζέρια απλώνεται για τον λαό και τις ανάγκες του, πάει πολύ να μας εγκαλούν κάποιοι στον «πραγματισμό τους» ή γιατί δεν μαθαίνουμε και εμείς να τρώμε… παντεσπάνι παρέα με τους εργολάβους!

   Η έκφραση «κοιλοπονούσε το βουνό και γέννησε ποντίκι» συνεχίζει να αποτυπώνει παραστατικά το πολιτικό πάντρεμα της παλιάς και της νέας σοσιαλδημοκρατίας και στην πόλη μας.