Οι Κομματικές Οργανώσεις Ηλιούπολης του ΚΚΕ αποχαιρετάμε με σεβασμό τον σύντροφο Γιώργο Γαλίτη που «έφυγε» από τη ζωή πλήρης ημερών την Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου. 

Ο σύντροφος Γιώργος Γαλίτης γεννήθηκε στην Ιστιαία Ευβοίας, σε μια φτωχή αγροτική οικογένεια. Έχασε τον πατέρα του σε πολύ μικρή ηλικία και μεγάλωσε υπό ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, με μια μητέρα που έκανε κάθε δυνατή δουλειά για να αναθρέψει τα παιδιά της, ιδίως κατά τη σκληρή περίοδο του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και της Κατοχής.

Από παιδί ακόμη, ο σ. Γαλίτης στάθηκε στο πλευρό του αγώνα. Στα δέκα του χρόνια, λειτουργούσε ως σύνδεσμος των ανταρτών, μεταφέροντας σημειώματα. Τον σημάδεψε βαθιά, σε αυτή την τρυφερή ηλικία, η δολοφονία της αδελφής του Κατίνας — μέλους της ΕΠΟΝ — από τον ξυλοδαρμό των ΝΑΖΙ κατακτητών, μπροστά στα ίδια του τα μάτια.

Το 1955 εγκαθίσταται στην Αθήνα, όπου εργάζεται ως κουρέας, χωρίς ποτέ να απομακρύνεται από τους αγώνες του λαού και του εργατικού κινήματος. Το 1964 γνωρίζει τη σύντροφο της ζωής του, Ιωάννα, με την οποία παντρεύονται και αποκτούν δύο κόρες. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, το κουρείο του γίνεται σημείο σύνδεσης, μέσω του οποίου διακινείται ο Ριζοσπάστης και πλήθος άλλων αγωνιστικών υλικών.

Το 1974 γίνεται μέλος του ΚΚΕ, στο οποίο παραμένει σταθερά αφοσιωμένος μέχρι το τέλος της ζωής του. Από εκείνη τη στιγμή και για δεκαετίες, δεν σταματά ούτε για μία μέρα να συμβάλλει στους σκοπούς και τους αγώνες του Κόμματος — για τη νίκη της εργατικής τάξης, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

Ο σ. Γιώργος ήταν ενεργό μέλος σε Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, Πολιτιστικούς Συλλόγους, και στο Σωματείο Κουρέων–Κομμωτών. Δραστηριοποιήθηκε επίσης στην ΠΕΑΕΑ–ΔΣΕ Ηλιούπολης. Η γειτονιά του, στον Άγιο Κωνσταντίνο, τον θυμάται ως μπροστάρη στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της δημαρχίας του Δημήτρη Κιντή.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, η κατάσταση της υγείας του περιόρισε τη φυσική του παρουσία στους αγώνες, αλλά όχι το ενδιαφέρον του. Έστω και τηλεφωνικά, συνέχιζε να επικοινωνεί με συντρόφους, φίλους και γείτονες — πάντα με το Κόμμα στο νου και στην καρδιά του.

Η άνοια του στέρησε τη μνήμη. Όχι όμως την πίστη του. Μέχρι το τέλος, η ερώτησή του ήταν η ίδια:

«Τι κάνει το Κόμμα;»

Εκφράζουμε το θερμά μας συλλυπητήρια στη γυναίκα του συντρόφισσα Ιωάννα, στα παιδιά του, συντρόφισσα Ανθή, Μανώλη, Δέσποινα, τα εγγόνια του σύντροφο Γιώργο, Μαριάννα, Κωνσταντίνα και Ειρήνη και σε όλους τους οικείους του. 

Η κηδεία θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου στις 10:30πμ στο νεκροταφείο Δάφνης και θα είναι πολιτική.