Ανακοίνωση καταγγελία εξέδωσε ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ηλιούπολης «Μ. Παπαμαύρος» κατά της κυβέρνησης για το πογκρόμ απελάσεων μαθητών, μετά το νέο περιστατικό στο 4ο Γυμνάσιο Βύρωνα, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «Η κυβέρνηση συνεχίζει το πογκρόμ απελάσεων μαθητών! Είναι πραγματικά απάνθρωπο, το καταγγέλλουμε και απαιτούμε να σταματήσει τώρα!»

Σε άλλο σημείο καταγγέλλει την πλήρη αδιαφορία του Υπουργείου Παιδείας βάζοντας το ερώτημα: «Όλα αυτά συμβαίνουν φυσικά με την πλήρη αδιαφορία του Υπουργείου Παιδείας. Αλήθεια, αν εξαιρέσουμε το γνήσιο ανθρώπινο και παιδαγωγικό ενδιαφέρον, την έγνοια και τον αγώνα όλων των εκπαιδευτικών που βοήθησαν αυτά τα παιδιά, τη δεδομένη αλληλεγγύη των συμμαθητών τους, των γονιών κι όλου του εργατικού λαϊκού κινήματος, η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας έχει κάνει κάποια επίσημη ενέργεια για το μέλλον αυτών των παιδιών και όλων όσοι είναι στην ίδια θέση?»

Ολόκληρη η Ανακοίνωση – Καταγγελία:

Να ανακληθεί τώρα η απόφαση απέλασης των 3 μαθητών του 4^ου Γυμνασίου Βύρωνα, της μητέρας τους και των δύο αδελφιών τους!

Είμαστε μαζί τους!

Η κυβέρνηση συνεχίζει το πογκρόμ απελάσεων μαθητών! Είναι πραγματικά απάνθρωπο, το καταγγέλλουμε και απαιτούμε να σταματήσει τώρα!

Το νέο περιστατικό συμβαίνει στον Βύρωνα! Τρία αδέλφια από το Ιράκ, οι ALI HEMIN, ALI DOAA και ALI RAHMA, μαθητές του 4^ου γυμνασίου Βύρωνα,  μαζί με τη μητέρα τους ZHIYAN YOUSIF AHMED και τα άλλα δύο αδέλφια τους, καλούνται από τη Διεύθυνση Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης να εγκαταλείψουν τη χώρα μέχρι την 1^η Ιουλίου 2022. Όλοι θυμόμαστε τον Σαϊντού και τη δική του πορεία! Αυτή η ιστορία επαναλαμβάνεται δυστυχώς συνεχώς με τα προσφυγόπουλα, τα θύματα του πολέμου και της φτώχειας!

Οι τρεις μαθητές, ALI HEMIN, ALI DOAA και ALI RAHMA έχουν φοιτήσει 5 χρόνια σε Ελληνικά σχολεία, από τη Δ΄ δημοτικού έως τη Β΄ γυμνασίου, και όπως αναφέρει σε ομόφωνη ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Διδασκόντων του 4^ου Γυμνασίου Βύρωνα, έχουν επιδείξει  εξαιρετική επιμονή και προσπάθεια να μάθουν την Ελληνική Γλώσσα και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του σχολείου, ενώ αυτό που θέλουν είναι να σπουδάσουν και να ζήσουν στην πατρίδα μας.

Όλα αυτά συμβαίνουν φυσικά με την πλήρη αδιαφορία του Υπουργείου Παιδείας. Αλήθεια, αν εξαιρέσουμε το γνήσιο ανθρώπινο και παιδαγωγικό ενδιαφέρον, την έγνοια και τον αγώνα όλων των εκπαιδευτικών που βοήθησαν αυτά τα παιδιά, τη δεδομένη αλληλεγγύη των συμμαθητών τους, των γονιών κι όλου του εργατικού λαϊκού κινήματος, η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας έχει κάνει κάποια επίσημη ενέργεια για το μέλλον αυτών των παιδιών και όλων όσοι είναι στην ίδια θέση?

Αυτή η κατάσταση δεν είναι απλώς μεμονωμένη, ούτε «ατυχής». Έχουμε πείρα αρκετών ετών για το πώς μεταχειρίζεται το κράτος τους πρόσφυγες – μαθητές, ακόμα κι όταν δεν τους απειλούν με απέλαση. Είτε τους πετάνε έξω από το σχολείο είτε τους αφήνουν στην ουσία αβοήθητους αφού δεν υπάρχουν οι κατάλληλες υποστηρικτικές δομές (π.χ. τεράστιες ελλείψεις σε Τμήματα Υποδοχής) αναθέτοντας την ευθύνη στις ΜΚΟ, οι οποίες κάνουν χρυσές δουλειές με τις ευλογίες και τη χρηματοδότηση κυβερνήσεων και ΕΕ, ενώ η ολόπλευρη φροντίδα για τη μόρφωση και τα δικαιώματα αυτών των παιδιών θα έπρεπε να αποτελεί αποκλειστική ευθύνη του κράτους.

Η απαράδεκτη κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι τρεις μαθητές του 4^ου Γυμνασίου Βύρωνα σήμερα, όπως και χιλιάδες άλλοι πριν από αυτούς και δυστυχώς και μετά από αυτούς, είναι απότοκο της συνολικής πολιτικής που ακολουθείται εδώ και πολλά χρόνια. Πίσω από τα χιλιάδες προσωπικά δράματα, οφείλουμε να δούμε κατάματα τα αίτια της αναπαραγωγής της προσφυγιάς, δηλαδή το σάπιο καθεστώς της εκμετάλλευσης και τους πολέμους που αυτό γεννά, την αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ, που έχει τη σφραγίδα της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, το αντιδραστικό Νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ, που διαχειρίζεται τους πρόσφυγες με κυνισμό ως φτηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό, τόσο όσο και όπως χρειάζονται οι επιχειρηματικοί όμιλοι, τις αντιδραστικές συμφωνίες ΕΕ–Τουρκίας, συνολικότερα την εργαλειοποίηση εκατομμυρίων φτωχών ανθρώπων.

Σήμερα, ο πόλεμος στην Ουκρανία φέρνει νέα κύματα προσφύγων από την πολύπαθη αυτή χώρα. Το ξαναμοίρασμα του κόσμου μεταξύ των ιμπεριαλιστών φέρνει ξανά τη συμφορά για τους λαούς. Δε θα επιτρέψουμε τον διαχωρισμό των προσφύγων σε «κανονικούς» και μη. Δεν υπάρχουν «δικοί μας» και «ξένοι» κατατρεγμένοι. Είναι όλα τα θύματα των πολέμων αδέλφια μας. Τέτοιες αντιλήψεις, κατά τις οποίες παιδιά σαν τον ALI HEMIN, ALI DOAA και ALI RAHMA δεν λογίζονται ως «κανονικά», αφού έχουν την «ατυχία» να έχουν «λάθος» καταγωγή ή χρώμα δέρματος ή θρήσκευμα ή άλλο τι, είναι ναζιστικής κοπής.

Στεκόμαστε ως  δάσκαλοι σταθερά από τη σωστή πλευρά της Ιστορίας, την πλευρά της επιστημονικής και ιστορικής αλήθειας. Ανοίξαμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε θαρρετά τη συζήτηση με τους μαθητές μας, δείχνουμε έμπρακτα, με τη δουλειά μας μέσα στη σχολική τάξη αλλά και με τους αγώνες μας, ότι δεν είμαστε απλώς αλληλέγγυοι σε όλους τους «ALI» αυτής της γης, αλλά μαχόμαστε για το δικαίωμά τους στη ζωή με δικαιώματα, στη μόρφωση. Τονίζουμε ότι ο ρατσισμός και οι διακρίσεις γεννιούνται και αναπαράγονται στο έδαφος του εκμεταλλευτικού συστήματος.

Το εκπαιδευτικό κίνημα δεν μπορεί να παρακολουθεί με απάθεια την κατάσταση, δείχνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας. Θα παλέψουμε μαζί με τον λαό μας, μαζί με όλο το εργατικό κίνημα για τη ζωή και τα δικαιώματα των μαθητών μας προσφύγων – μεταναστών, όλων των μαθητών μας! Θα δώσουμε τη μάχη μαζί με τους μαθητές, το γονεϊκό κίνημα, για τη ζωή και τα δικαιώματα όλων των «ALI» του κόσμου!

Διεκδικούμε:

— Διεκδικούμε το δικαίωμα των ανθρώπων που προέρχονται από χώρες που είναι εστίες πολέμου, εμφυλίων, υπό κατοχή ή είναι θύματα αντιδραστικών καθεστώτων και κινδυνεύει η ζωή τους, να ενταχθούν στο καθεστώς διεθνούς προστασίας. Εφόσον το επιθυμούν να παραμείνουν στη χώρα μας, με πλήρη δικαιώματα, χωρίς καμία διάκριση εναντίον τους και στήριξη με ευθύνη του κράτους, και όχι των ΜΚΟ, για την ένταξή τους στην κοινωνία. Παροχή δυνατότητας παραμονής στη χώρα και μετά τη λήξη του καθεστώτος διεθνούς προστασίας για όσους πρόσφυγες το επιθυμούν. Σε τέτοια περίπτωση, εξασφάλιση μακροχρόνιων αδειών παραμονής, χωρίς παράβολα, πρόστιμα, πολύχρονες καθυστερήσεις, εισοδηματικά κριτήρια και αποκλεισμούς ανέργων.

— Να αποδοθεί στους μαθητές ALI HEMIN, ALI DOAA και ALI RAHMA, στη μητέρα τους και στα άλλα δύο αδέλφια τους Άσυλο (Διεθνής Προστασία). Να αναγνωριστούν ως πρόσφυγες, να παραμείνουν στη χώρα μας όσο το επιθυμούν και να συνεχίσουν οι τρεις μαθητές την εκπαίδευσή τους στα σχολεία μας.

— Απαιτούμε να δίνεται με αποκλειστική ευθύνη του κράτους ολόπλευρη φροντίδα, για τη μόρφωση και τα δικαιώματα όλων των προσφυγόπουλων, ώστε να έχουν καθολική πρόσβαση στη δημόσια εκπαίδευση.

— Διεκδικούμε την ουσιαστική ένταξη τους μετά από την ενηλικίωση σε ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Η   ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                            Η  ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Αγαθή     Χήρα                               Χρυσούλα Μεραμβελιωτάκη