Έχοντας ξεμείνει και αυτή η κυβέρνηση από επιχειρήματα που να δικαιολογούν την αντιλαϊκή πολιτική της και ειδικά στο συνταξιοδοτικό, όπου η άρνησή της να υλοποιήσει ακόμη και τις αποφάσεις του ΣτΕ για την επιστροφή όλων των αναδρομικών σε όλους τους συνταξιούχους αποδείχνει για άλλη μια φορά την αναξιοπιστία και ψευδολογία της, κατέφυγε και πάλι στο χρεοκοπημένο και αντιδραστικό περί προστασίας των σημερινών νέων εργαζομένων από την… άσπλαχνη αρπακτικότητα(!!!) των συνταξιούχων πατεράδων και παππούδων τους. Οι οποίοι κοιτώντας μόνο τον εαυτό τους(!!!) παίρνουν συντάξεις εκμεταλλευόμενοι τις εισφορές των νέων στα ταμεία. Έτσι την άρνησή της να επιστρέφει τα κλεμμένα την παρουσιάζει σαν μια πολιτική προστασίας του συνταξιοδοτικού μέλλοντος των νέων εργαζομένων.

«Σταματάμε να παίρνουμε τα λεφτά των νέων και να τα δίνουμε στους ηλικιωμένους» δήλωσε ο Αλ. Πατέλης οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού. Ενώ ο Σκυλακάκης (υφυπουργός οικονομικών) δήλωσε στην ΕΤ1 ότι «οι συνταξιούχοι δεν επλήγησαν από την πανδημία» και ότι «δεν μπορούν να τα πάρουν όλα».

Οι ανακοινώσεις της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα απαντούν στα επιχειρήματα αυτά. Θέλουμε όμως να σταθούμε σε τρία ζητήματα, που έχουν ιδιαίτερη σημασία, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει από τους συνταξιούχους και τους νέους εργαζόμενους.

1)   Οι κυβερνήσεις όλες διαχρονικά, από το 1950 μέχρι το 2016, έχουν καταληστέψει τα αποθεματικά όλων των ασφαλιστικών ταμείων, κύρια του ΙΚΑ και των επικουρικών. Δισεκατομμύρια έγιναν βορά της αρπαγής και διατέθηκαν για τη χρηματοδότηση των επενδύσεων του μεγάλου κεφαλαίου καθώς και για την, τρεις φορές μέσα σε δέκα χρόνια, ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά και τη δημιουργία πλεονασμάτων και την αποπληρωμή των δανείων της χώρας.

Από τα αποθεματικά αυτά μπορούσαν να πληρώνονται για αρκετές δεκαετίες οι συντάξεις όλων των συνταξιούχων και να μένει και απόθεμα για τους επόμενους. Κατά συνέπεια οι συνταξιούχοι δεν παίρνουν τα λεφτά των νέων, δεν ζουν απ’ αυτά και σε βάρος των επόμενων γενιών εργαζομένων/συνταξιούχων. Οι κυβερνήσεις άρπαξαν και αρπάζουν τα χρήματα παλιών και νέων.

2)   Το μαύρο συνταξιοδοτικό μέλλον που επιφυλάσσουν οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου για τους νέους καταγράφεται στους αντιασφαλιστικούς νόμους που ψηφίστηκαν στα προηγούμενα χρόνια και ειδικά με τους νόμους Βρούτση, Κατρούγκαλου και Κατρούγκαλου-Βρούτση. Σ’ αυτούς περιέχονται τα μέτρα μείωσης των συντάξεων κύριων και επικουρικών (οι κύριες θα είναι μειωμένες πάνω από 40%, ενώ οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και οι άθλιοι μισθοί θα τους προσφέρουν στο τέλος του εργασιακού βίου τους μια σύνταξη επιπέδου κοινωνικού βοηθήματος. Οι μέσες επικουρικές των εργαζομένων μέχρι το 2021 θα είναι στο επίπεδο του επιδόματος των 150 ευρώ (δεν επεκτεινόμαστε σε άλλες πλευρές, όπως αυξήσεις ορίων ηλικίας, μείωση εργοδοτικών εισφορών, τεράστια ανεργία και άρα απώλεια μεγάλων εσόδων των ταμείων, απλήρωτη- ανασφάλιστη εργασία, μισθοί και άρα ασφάλιστρα πείνας κλπ).

3)   Ειδικά για τις επικουρικές των νέων εργαζομένων, τα σχέδια ιδιωτικοποίησης του κλάδου επικουρίας του e-ΕΦΚΑ μέσω της δημιουργίας επαγγελματικού ταμείου μετά το 2021 (προτάσεις επιτροπής «σοφών» Πισσαρίδη- βλέπε ΣΕΒ) προοιωνίζουν ένα απόλυτα σκοτεινό μέλλον, αφού οι εισφορές των εργαζομένων, σε βάθος πεντηκονταετίας θα καταλήγουν στα ταμεία και τις επενδυτικές κομπίνες των ασφαλιστικών και επενδυτικών εταιριών. Με απλά λόγια οι εταιρίες θα καταχρώνται κανονικά τα αποθεματικά του επικουρικού (εκτιμώνται περίπου σε 80 δισεκατομμύρια), τις εισφορές των νέων και θα τα παίζουν στο χρηματιστηριακό και άλλο τζόγο. Η κυβέρνηση πράγματι θα σταματήσει να παίρνει τα λεφτά των νέων, γιατί πολύ απλά θα τα παίρνουν οι ασφαλιστικές και επενδυτικές εταιρίες.

Τα κόλπα της κυβέρνησης δεν θα περάσουν. Η παγίδα που επιχειρεί να στήσει σε βάρος των νέων εργαζομένων δεν θα λειτουργήσει. Αντιπαράθεση γενεών δεν θα υπάρξει. Αντίθετα η κοινή πάλη, η ενιαία δράση εργαζομένων και συνταξιούχων θα μπει και πάλι μπροστά, εμπόδιο στα σχέδια αυτά.