Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε την εξής ανακοίνωση για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος στις 5 Ιούνη:

   «Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος θα συνοδευτεί ξανά από τις υποκριτικές δηλώσεις ανησυχίας των αστικών πολιτικών δυνάμεων για τη σημερινή κατάσταση, την καταστροφή των δασών, τη ρύπανση του νερού και του αέρα, το ανθυγιεινό περιβάλλον των μεγαλουπόλεων, τις ελλείψεις μέτρων πολιτικής προστασίας, την επιστημονική συζήτηση για τις διαστάσεις της κλιματικής αλλαγής.

   Αυτές οι υποκριτικές δηλώσεις που ενοχοποιούν γενικά και αόριστα την επίδραση του ανθρώπου στη φύση και τη βιομηχανική ανάπτυξη, προσπαθούν να συσκοτίσουν τον πραγματικό ένοχο, το καπιταλιστικό σύστημα, που θυσιάζει τις κοινωνικές ανάγκες και την προστασία του περιβάλλοντος στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Ο δρόμος ανάπτυξης με γνώμονα τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων υπονομεύει την ισόρροπη σχέση που μπορεί να υπάρξει ανάμεσα στην ανθρώπινη, βιομηχανική δραστηριότητα από τη μια και στη φύση από την άλλη, προς όφελος των λαϊκών αναγκών. 

   Η υποκρισία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν εμφανίζουν τον ένοχο ως σύγχρονο σωτήρα, με τις προτάσεις της «πράσινης» καπιταλιστικής ανάπτυξης, δήθεν για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Το μόνο που ενδιαφέρει τις αστικές κυβερνήσεις είναι να βρουν διέξοδο για κερδοφόρες επενδύσεις στο υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο και να δώσουν τη δυνατότητα σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους να εμπορευθούν τη διαχείριση περιβαλλοντικών προβλημάτων που γεννά το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα.

   Γι’ αυτό σήμερα φιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις προωθούν αποφασιστικά τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη.

   Οι αστικές πολιτικές δυνάμεις στηρίζουν με κάθε τρόπο τα σχέδια των «πράσινων επενδυτών» που καταστρέφουν δάση και μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα σε ορεινούς όγκους για να εγκαταστήσουν θηριώδη αιολικά πάρκα. Επιβαρύνουν το λαό με το πανάκριβο πράσινο ρεύμα, τους πράσινους φόρους, την αγορά νέων «οικολογικών αυτοκινήτων». Κλείνουν τα μάτια μπροστά στην έκρηξη της ανεργίας, την αύξηση της ενεργειακής εξάρτησης και τη σπατάλη Ενέργειας από την αύξηση της ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο, με τη γρήγορη εφαρμογή του σχεδίου απολιγνιτοποίησης της χώρας.

   Εγκλωβίζουν το λαό σε κάλπικα διλήμματα. Τον καλούν να επιλέξει αν θα θυσιάσει την υγεία του ή τη δουλειά του, μόνο και μόνο για να αυξηθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου. Την ίδια ώρα που διοχετεύουν πακτωλούς χρηματοδοτήσεων στις επενδύσεις της “πράσινης” οικονομίας, συνεχίζουν την υποχρηματοδότηση και την υποστελέχωση των αναγκαίων υποδομών και των μηχανισμών πολιτικής προστασίας, την έλλειψη ουσιαστικού σχεδιασμού και συντονισμού που οδήγησαν στις τραγωδίες στο Μάτι, στη Μάνδρα, στον Σαρωνικό, στη Χαλκιδική, στην Ηλεία και τόσες άλλες.

   Η ουσιαστική έλλειψη πολιτικής προστασίας δεν είναι τυχαία. Αποτυπώνει την πραγματικότητα του κέρδους που δεν «αντέχει» ούτε καν τις εκάστοτε νομοθετικές δικλείδες προστασίας που απαιτούνται για να υπάρχει ασφάλεια των εγκαταστάσεων, κατάλληλη χωροθέτησή τους, επάρκεια των ελεύθερων χώρων. Γι’ αυτό και η όποια πολιτική προστασία υφίσταται, στην καλύτερη περίπτωση, αντιμετωπίζεται ως ένα κάποιο δευτερεύον «πάρεργο», με συνέπεια πάντα αθώα θύματα. Τα αθώα θύματα από τις πλημμύρες, από τις πυρκαγιές, από τα ατυχήματα μεγάλης έκτασης δεν βαραίνουν γενικά και αφηρημένα τη φύση ή την τεχνολογία. Βαραίνουν το ίδιο το σύστημα, την εμπορευματοποίηση των πάντων, πρώτα και κύρια της ίδιας της ανθρώπινης ζωής.

   Η διαπάλη μεταξύ ιμπεριαλιστικών κέντρων, αλλά και στο εσωτερικό ισχυρών κρατών, όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, για την επικράτηση των σχεδίων της “πράσινης” ανάπτυξης αποτελεί πλευρά των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, που οξύνονται, για το μοίρασμα και τον έλεγχο των αγορών, εδαφών, πλουτοπαραγωγικών πηγών, απειλώντας το μέλλον της ανθρωπότητας.

   Η στήριξη στα επικίνδυνα πολεμικά σχέδια και στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αναδεικνύει με ξεκάθαρο τρόπο το πραγματικό αντιδραστικό πρόσωπο που κρύβεται πίσω από τον «πράσινο μανδύα» και των ελληνικών κυβερνήσεων και αστικών κομμάτων (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ).

   Η πρόσφατη πανδημία και η εκδήλωση της διεθνούς κρίσης στην καπιταλιστική οικονομία αποκάλυψε επίσης το πραγματικό πρόσωπο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας στα «λίκνα» του σύγχρονου καπιταλισμού, στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στο Μιλάνο.

   Στη χώρα μας και ενώ η προσοχή του λαού ήταν στραμμένη στην αντιμετώπιση της πανδημίας, η κυβέρνηση της ΝΔ, με την ουσιαστική ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ, ψήφισε το νόμο για τον «εκσυγχρονισμό της περιβαλλοντικής νομοθεσίας» που αποδεικνύει για μια ακόμα φορά ότι κέρδη και ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος δεν συμβαδίζουν.

   Αυτός ο νόμος, δεμένος με τις αντιδραστικές αλλαγές όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, προωθεί διαδικασίες ουσιαστικά αυτόματης αδειοδότησης χωρίς ούτε καν τους στοιχειώδεις ελέγχους για συμμόρφωση με το περιβάλλον, ενώ συστηματικά η αστική πολιτική κινείται σε μια γραμμή εκχώρησης δασών και παραλιών για κάθε είδους αξιοποίηση στους μεγάλους ομίλους.

   Τόσο η ΝΔ σήμερα όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ παλαιότερα, αλλά και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα υλοποιούν την ίδια πολιτική που αντιμετωπίζει στην ουσία τις διατάξεις για περιβαλλοντικό έλεγχο των επενδύσεων του κεφαλαίου ως «αναχρονισμούς» που βλάπτουν την ανάπτυξη.

   Η στρατηγική σύμπλευση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτεται αν σκεφτεί κανείς πως:

   – «Χέρι-χέρι» στηρίζουν την ευρωενωσιακή αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», δηλαδή την ασυδοσία του κεφαλαίου να ρυπαίνει.

   – Προωθούν την καρκινογόνο καύση των απορριμμάτων στη βιομηχανία.

   – Μεταφέρουν, με νέα «περιβαλλοντικά» χαράτσια, στις πλάτες των εργαζομένων ολοένα και μεγαλύτερα βάρη.

   – Είναι «συν-δημιουργοί» του νομοθετικού πλαισίου που εκχωρεί στο μεγάλο κεφάλαιο θάλασσες και παραλίες μετατρέποντάς τες σε πανάκριβα εμπορεύματα.

   Διέξοδος για τους λαούς είναι ένας ριζικά διαφορετικός δρόμος ανάπτυξης, όπου κριτήριο της κοινωνικής παραγωγής θα είναι η διευρυμένη ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Είναι ο δρόμος της κοινωνικής ιδιοκτησίας, του επιστημονικού κεντρικού σχεδιασμού της παραγωγής, ο δρόμος της εργατικής εξουσίας.

   Μόνο αυτό το πλαίσιο επιτρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικές επιπτώσεις κάθε δραστηριότητας στο περιβάλλον και οι συνολικές ανάγκες του λαού.

   Ο ενεργειακός σχεδιασμός, αξιοποιώντας κάθε τεχνολογία Ενέργειας, θα εξασφαλίζει φθηνή και επαρκή Ενέργεια με ελαχιστοποίηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

   Η διαχείριση του νερού θα στοχεύει στη διασφάλιση φθηνού, άφθονου και υψηλής ποιότητας νερού για τις λαϊκές ανάγκες και όχι νερό-πανάκριβο εμπόρευμα για το λαό.

   Στο πλαίσιο αυτό ιδιαίτερη μέριμνα θα δοθεί στην ορθολογική διαχείριση των αποβλήτων, βασικός όρος για την προστασία του περιβάλλοντος και των οικοσυστημάτων του, χάρη στην εξασφάλιση των βασικών γι’ αυτό προϋποθέσεων, όπως ο κεντρικός σχεδιασμός και η κρατική ιδιοκτησία στη γη και στις τεχνικές υποδομές.

   Μόνο ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός στο σοσιαλισμό μπορεί να διασφαλίσει την ισόρροπη σχέση ανθρώπου και φύσης, να συνυπολογίσει τις ανάγκες του εργαζόμενου ανθρώπου, τις δυνατότητες της κοινωνικής παραγωγής και την ανάγκη φιλολαϊκής διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος υλοποιώντας τις βέλτιστες λύσεις.

   Το ΚΚΕ μπαίνει σήμερα μπροστά, οργανώνει την πάλη του λαού για να διασφαλίσει τις ανάγκες του. Καλεί τους εργαζόμενους να συγκρουστούν συνολικά με την κυρίαρχη πολιτική όπως εκφράζεται και στη σχέση του εργαζόμενου ανθρώπου με το περιβάλλον.

   Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους να συμπορευθούν με το ταξικό εργατικό κίνημα και να απαιτήσουν:

   – Κατάργηση όλου του δασοκτόνου νομικού πλαισίου που έχει οδηγήσει σε αποχαρακτηρισμούς, καταπατήσεις, εκχερσώσεις και γενικά αλλαγή της χρήσης και του χαρακτήρα των δασικών οικοσυστημάτων. Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα στα δασικά οικοσυστήματα. Όχι στην εμπορευματοποίηση των δασών, ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες.

   – Φτηνό, ποιοτικό νερό για το λαό, με άμεση μείωση των τιμολογίων κατά 30% σε ανέργους, χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους. Όχι στην ιδιωτικοποίηση και στην εμπορευματοποίηση του νερού. Πλήρη σταθερή εργασία για το σύνολο των εργαζομένων στον κλάδο. Κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου εφαρμογής της κοινοτικής Οδηγίας 2000 για το νερό και της σχετικής επιχειρηματικής δραστηριότητας. Αποκλειστικά κρατική, ολοκληρωμένη διαχείριση των υδατικών πόρων. Άμεση υλοποίηση αναγκαίων τεχνικών έργων εξασφάλισης επάρκειας και ορθολογικής διαχείρισης του νερού χωρίς ΣΔΙΤ, συμβάσεις παραχώρησης.

   – ΟΧΙ στην εμπορευματοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων και σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης που συνεπάγεται αυτή, όχι στις ΣΔΙΤ και στις συμβάσεις παραχώρησης. Να σταματήσει η μετατόπιση των βαρών στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων μέσα από τα ανταποδοτικά τέλη και με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Να πληρώσει το κεφάλαιο με πρόσθετη φορολογία του. Η διαχείριση των απορριμμάτων να γίνει καθορίζοντας και ιεραρχώντας προτεραιότητες με κριτήριο την προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας και όχι τα κέρδη του κεφαλαίου και την απόλυτη διασφάλιση όλων των εργαζομένων σε δημόσιους φορείς διαχείρισης των αποβλήτων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με πλήρη εργασιακά δικαιώματα.

   – Κατάργηση του σημερινού νομοθετικού πλαισίου για τις ΑΠΕ και άμεση επανεξέταση των αδειοδοτήσεων και των ορίων εγκατάστασης αιολικών πάρκων με γνώμονα το σύνολο των κοινωνικών αναγκών, την προστασία της δασικής γης, των υπόγειων και των επιφανειακών υδάτων και την αξιοποίηση του συνόλου των εγχώριων ενεργειακών πηγών στο ενεργειακό μείγμα της χώρας. Κατάργηση των “πράσινων” φόρων και ειδικών τελών, φθηνό ρεύμα για τη λαϊκή οικογένεια, 7ωρη – 5ήμερη εργασία και αυστηρή τήρηση των κανόνων υγείας και ασφάλειας για τους εναερίτες και τους εργαζόμενους σε ύψος.

   – Για την πολιτική προστασία να εκπονηθεί ολοκληρωμένος, ουσιαστικός, επιστημονικός σχεδιασμός συνδυαστικής αποτίμησης για το σύνολο των κινδύνων, φυσικών και τεχνολογικών, με ευθύνη και χρηματοδότηση του κράτους. Να ληφθούν τα αναγκαία άμεσα μέτρα πρόληψης εκδήλωσης καταστροφών και ελαχιστοποίησης των επιπτώσεών τους. Να εκπονηθεί ολοκληρωμένος σχεδιασμός αντιμετώπισης τεχνολογικών και φυσικών καταστροφών, εκπαίδευση και ενημέρωση του πληθυσμού, κρατική χρηματοδότηση για ανάπτυξη της έρευνας σε αυτήν την κατεύθυνση».