Παρακολουθούμε με προσοχή και υπευθυνότητα τις εξελίξεις με το “κορονοϊό” στη χώρα μας. Αυτό που απαιτείται, είναι η τήρηση των κανόνων υγιεινής από όλους μας με ευθύνη όχι μόνο απέναντι στους εαυτούς μας αλλά και τους γύρω μας, που μπορεί να ανήκουν σε ευπαθείς και ευάλωτες ομάδες. Το ίδιο αλήθεια όμως είναι, ότι ο πιο βασικός παράγοντας προστασίας είναι η δυνατότητα του δημόσιου συστήματος υγείας να ανταποκριθεί σε αυτές τις συνθήκες. Είναι εύλογη η ανησυχία που υπάρχει στο λαό από την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, ακριβώς επειδή έχουμε μπροστά μας μια πολιτική εμπορευματοποίησης που έχει υποβαθμίσει τόσο πολύ το δημόσιο σύστημα Υγείας.
Δεν μπορεί ωστόσο να τα εναποθέτουμε όλα στην ατομική ευθύνη. Αυτή τη στιγμή την ευθύνη την έχει, πρώτα από όλους, το κράτος, η πολιτεία. Σοβαρό σχέδιο πρόληψης, μείωσης της διασποράς και αντιμετώπισης των συνεπειών της νόσου από κορονοϊό, με δεδομένες τις τεράστιες ελλείψεις σε έμψυχο δυναμικό και υλικοτεχνική υποδομή, με εξουθενωμένους γιατρούς και νοσηλευτές, με κλειστά τα πάνω από 100 από τα 700 περίπου κρεβάτια ΜΕΘ, δεν μπορεί να υπάρξει.
Ο κορονοϊός δεν θα εξαφανίσει τις υπόλοιπες ασθένειες, ούτε το γεγονός ότι συνάνθρωποί μας νοσηλεύονται καθημερινά εκτός ΜΕΘ σε κοινούς θαλάμους με φορητούς αναπνευστήρες. Για ποια «θωράκιση» κάνει λόγο το υπουργείο Υγείας όταν οι όποιες ενέργειες έγιναν και γίνονται στο πλαίσιο της αντιμετώπισης του κορονοϊού για να λειτουργήσουν καλύτερα οι δομές Υγείας, απέχουν πολύ από την κάλυψη των σημερινών αναγκών σε προσωπικό των Νοσοκομείων, των Κ.Υ. και του ΕΚΑΒ και πολύ περισσότερο από τις αυξημένες ανάγκες που θα απαιτηθούν από την διασπορά του κορονοϊού.
Μιλούν για «συναίνεση» στην αντιμετώπιση του κορονοϊού, αλλά τι ακριβώς σημαίνει αυτό με βάση όσα λένε; Σημαίνει ο λαός και ειδικότερα οι εργαζόμενοι στην Υγεία να μη βγάζουν «κιχ» για την πολιτική εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Υγείας. Σημαίνει να βάλει πλάτη ο λαός ώστε η διαχείριση αυτής της έκτακτης κατάστασης να γίνει με την κυρίαρχη λογική του «κόστους – οφέλους» και όσα πρόσθετα ενισχυτικά μέτρα παρθούν, σε προσωπικό και υποδομές, να υπακούν στις «δημοσιονομικές αντοχές» του αστικού κράτους και όχι στις πραγματικές ανάγκες για την υγεία και την ασφάλεια του λαού.
Όμως αυτή η πολιτική, που μας έφερε στη σημερινή κατάσταση, υπονομεύει τις δυνατότητες για περιορισμό και αντιμετώπιση της επιδημίας, αν και εφόσον υπήρχε ένα δημόσιο δωρεάν σύστημα Υγείας, με σύγχρονες υποδομές, εξοπλισμό, πλήρες σε προσωπικό το οποίο δεν θα δουλεύει με άθλιους όρους.
Αυτή η κατάσταση είναι που κάνει τους επιστήμονες στη χώρα μας να ανησυχούν, βλέποντας τις τραγικές επιπτώσεις της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής στη διπλανή Ιταλία, με τους γιατρούς να φτάνουν στο σημείο να επιλέγουν λίγο πολύ ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει, με βάση τις τραγικές ελλείψεις στο δημόσιο σύστημα Υγείας.
Ακόμα πιο προκλητικά είναι τα κυβερνητικά καλέσματα -με τη βοήθεια των «πρόθυμων» εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ- «όλοι να βάλουν πλάτη» και σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των συνεπειών για την οικονομία.
Σε ποιον τα λένε αυτά; Σίγουρα όχι στους επιχειρηματικούς ομίλους, το μεγάλο κεφάλαιο, για το οποίο «πριν πεινάσει μαγειρεύει» η κυβέρνηση, με φοροαπαλλαγές, εισφοροαπαλλαγές, αλλά και τη δυνατότητα να βγάλουν από το συρτάρι τα πιο βρώμικα σχέδια για ακόμα μεγαλύτερη γενίκευση της δουλειάς – λάστιχο, για καταστρατήγηση των όποιων Συλλογικών Συμβάσεων, απολύσεις, μειώσεις μισθών και κάθε είδους εκβιασμούς σε βάρος των εργαζομένων που είναι στην ημερήσια διάταξη.
Οι «εκκλήσεις» των ιθυνόντων αφορούν τους εργαζόμενους, το λαό, καλώντας τους να δεχτούν να ξαναπληρώσουν με όλους τους τρόπους για να μην πειραχτεί «ούτε τρίχα» από την καπιταλιστική κερδοφορία που στέκει υπεράνω όλων και αφού πλήρωσαν ήδη την καπιταλιστική κρίση με περικοπές, χτύπημα στα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα.
Στάση ευθύνης λοιπόν, σε αυτές τις συνθήκες, ενός οργάνου της Τοπική Διοίκησης δεν είναι να αποσιωπηθούν τα τεράστια προβλήματα που υπάρχουν στο δημόσιο σύστημα υγείας ή να στοιχίζεται πίσω από τις αντιλαϊκές πολιτικές. Είναι να αρθρώνει λόγο, γι αυτό και επιμείναμε στη συνολική συζήτηση.
Ο Δήμος οφείλει να υλοποιήσει τα μέτρα ευθύνης του αλλά είναι ανάγκη επίσης να βγάλει κραυγή αγωνίας προς την κυβέρνηση για ουσιαστικά μέτρα προστασίας της υγείας και της ζωής του λαού και να απαιτήσει:
-
Πρόσληψη μόνιμου ιατρικού, νοσηλευτικού προσωπικού για να ανοίξουν όλα τα κλειστά κρεβάτια Μονάδων Εντατικής Θεραπείας και να γίνει 24ωρη η λειτουργία των δομών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, όπως είναι το Κέντρο Υγείας στην πόλη μας, ώστε να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία.
-
Να υπάρξει πλήρης εξοπλισμός όλων των δημόσιων υπηρεσιών με τα προβλεπόμενα είδη απολύμανσης και προφύλαξης, παρεχόμενα δωρεάν από το κράτος στον πληθυσμό, να σταματήσει η απαράδεκτη αισχροκέρδεια.
-
Δωρεάν διάθεση στον πληθυσμό και ιδιαίτερα στους χώρους που υπάρχει συνωστισμός (π.χ. μέσα μαζικής μεταφοράς), μέσων προφύλαξης (μάσκες, αντισηπτικά).
-
Πρόσθετες άδειες, με πλήρεις αποδοχές και ασφάλιση σε όσους εργαζόμενους: Νοσούν, αναγκάζονται να απέχουν από την εργασία τους, λόγω των έκτακτων μέτρων πρόληψης, καλούνται να αναλάβουν τη φροντίδα άρρωστου παιδιού ή ηλικιωμένου μέλους της οικογένειάς τους ή παραμένουν με τα παιδιά τους στο σπίτι, εξαιτίας του προληπτικού κλεισίματος των σχολείων και των βρεφονηπιακών σταθμών.
-
Να σταματήσουν αμέσως οι πλειστηριασμοί κύριας κατοικίας, οι διακοπές σε ηλεκτρικό ρεύμα και νερό, λόγω των χρεών των λαϊκών νοικοκυριών.
-
Το συνολικό κόστος να το αναλάβει το ίδιο το κράτος, οι διάφοροι, επίσης, μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και όχι οι εργαζόμενοι, μισθωτοί στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα ή οι αυτοαπασχολούμενοι στα αστικά κέντρα και την ύπαιθρο.

