Το «ταμείο», που κάνουν από προχτές τα αστικά επιτελεία από την επίσκεψη του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, δεν έχει καμία σχέση με το «ταμείο» που πρέπει να κάνει ο λαός από την επίσκεψη αυτή, που σηματοδότησε την ακόμα βαθύτερη εμπλοκή στα επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια και γι’ αυτό πρέπει να σημάνουν συναγερμός, επαγρύπνηση και κινητοποίηση απέναντι στα όσα δρομολογούνται.

   Είτε στην εκδοχή της κυβέρνησης για την «πολύ πετυχημένη» επίσκεψη, είτε σε αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων για το «φιάσκο» και τη «διάψευση των προσδοκιών», τα «κέρδη και οι ζημιές» μετριούνται με τη «ζυγαριά» των στόχων της αστικής τάξης.

   Είναι άλλωστε οι δικές της «προσδοκίες» για αναβάθμιση του ρόλου της στην περιοχή, για κομμάτι από τη μοιρασιά της λείας, που δίνουν το πλαίσιο και τον τόνο τής ακόμα μεγαλύτερης εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, την οποία στηρίζουν «χωρίς δεύτερη κουβέντα» όλες οι αστικές πολιτικές δυνάμεις.

   Αντίθετα η αποτίμηση με τα κριτήρια αυτά είναι εξ ορισμού επικίνδυνη «παγίδα» για την εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα.

   Την επιβεβαίωση άλλωστε δίνουν η ίδια η ατζέντα της επίσκεψης και τα όσα προέκυψαν.

   Για την αστική τάξη, η ένταση των ανταγωνισμών στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής, της Ανατολικής Μεσογείου και της Αφρικής, οι άξονες και οι αντιάξονες που δημιουργούνται, αποτελούν «ευκαιρία» για να επιβεβαιώσει ότι η Ελλάδα είναι «σταθερός και προβλέψιμος» σύμμαχος των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, προμαχώνας τους και ταυτόχρονα ενεργειακός και εμπορικός κόμβος. Η εμπλοκή στα επιθετικά σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, όπως αυτά εξελίσσονται ενάντια στο Ιράν, είναι προϋπόθεση για όλα τα παραπάνω.

   Αυτό άλλωστε υπηρετούν η «ανανεωμένη» Συμφωνία για τις βάσεις που μετατρέπει τη χώρα σε απέραντο δολοφονικό ορμητήριο, οι συνεχείς συνεκπαιδεύσεις με ΗΠΑ και Ισραήλ, η αναβάθμιση των οπλικών συστημάτων, ώστε να υπηρετούν αυτούς τους σχεδιασμούς, τα στρατεύματα εκτός συνόρων και οι υπόλοιπες «διευκολύνσεις» προς ΗΠΑ και ΝΑΤΟ.

   Ο λαός, αντίθετα, το μόνο «αντάλλαγμα» που έχει να προσδοκά από όλα αυτά, είναι ότι μπαίνει ακόμα πιο βαθιά στο επίκεντρο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, που δεν «διευθετούνται» μόνο με συμφωνίες αλλά και με πυραύλους, γίνεται μαγνήτης μεγάλων κινδύνων.

   Για την αστική τάξη, οι δρομολογημένοι, όπως όλα δείχνουν, «επώδυνοι συμβιβασμοί» και οι αμερικανοΝΑΤΟικές «διευθετήσεις» στα Ελληνοτουρκικά – ανεξάρτητα από τη συζήτηση για το ποιος είναι ο πλέον «ενδεδειγμένος τρόπος» – προβάλλονται περίπου ως «αναπόφευκτη αναγκαιότητα», με δεδομένο ότι ο ανταγωνιστής – τουρκική αστική τάξη – είναι ισχυρότερος οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά και καθοριστικός για τη διαμόρφωση του συσχετισμού ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά μπλοκ στην περιοχή. Η Ελλάδα λοιπόν επιδιώκει να έχει κρίσιμο ρόλο στον σχεδιασμό ΗΠΑ – ΝΑΤΟ για τη διατήρηση της Τουρκίας στο «δυτικό στρατόπεδο» προκειμένου να αποκατασταθεί η «σταθερότητα» στη ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Ετοιμάζεται λοιπόν για συμβιβασμούς και διευθετήσεις που θα φέρουν απώλεια σε κυριαρχικά δικαιώματα και βέβαια νέους μεγάλους κινδύνους για το λαό, αφού στο πλαίσιό τους εκκολάπτονται οι επόμενοι πιο ισχυροί γύροι όξυνσης και αντιπαράθεσης.

   Η επιδίωξη για τη μετατροπή της χώρας σε «ενεργειακό κόμβο» από και προς την ΕΕ συνδέεται με τα ευρωατλαντικά σχέδια απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο, παίζοντας ουσιαστικά με τους ανταγωνισμούς συμφερόντων πανίσχυρων μονοπωλίων της Ενέργειας που συγκρούονται στην περιοχή. Σε αυτήν τη βάση «λειτουργούν» και τα διάφορα σχήματα και συμμαχίες που θα στηρίζουν τον ευρωατλαντικό σχεδιασμό στην περιοχή, το «μέτρημα» των διαφόρων λυκοφιλιών.

   Για τους εργαζόμενους και το λαό, όμως, το ταμείο είναι και εδώ ακριβώς το ανάποδο, αφού όχι μόνο δεν σηματοδοτεί την υποτιθέμενη «ασφάλεια», ευημερία και ειρήνη που του τάζουν τα αστικά επιτελεία, αλλά αντίθετα τα σχέδια αυτά περιπλέκουν παραπέρα τις ήδη πολύ μεγάλες αντιθέσεις, προσφέρουν και άλλη «καύσιμη ύλη» στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

   Με δυο λόγια, το «ταμείο» της αστικής τάξης και των ευρωατλαντικών σχεδιασμών που υπηρετούν όλες μαζί οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, πληρώνουν και θα πληρώσουν ακόμα περισσότερο ο λαός μας και όλοι οι λαοί της περιοχής.

   Αυτός είναι ο βασικός λόγος ώστε στα σημερινά και στα αυριανά συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα να ακουστεί δυνατά, από χιλιάδες λαού, το αίτημα για καμία εμπλοκή – καμία συμμετοχή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, για να μη χρησιμοποιηθεί η χώρα μας ως ορμητήριο ή προγεφύρωμα πολεμικών επεμβάσεων, να ακυρωθεί η Συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ για τις βάσεις, να αποδεσμευτεί η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.