Οι περισσότεροι από τους νέους ανθρώπους σήμερα έχουμε συνδέσει την ΕΕ με το καλύτερο και πιο αισιόδοξο μέλλον μας… Ακούμε για την ΕΕ και αυτομάτως μας έρχονται στο μυαλό οι «ευκαιρίες», η «κινητικότητα», η «ισότητα», η «ασφάλεια», η «ελευθερία» και η «δημοκρατία» που απορρέει από τη συλλογικότητα και το κοινό συμφέρον, τις αξίες της ΕΕ. Σκεφτόμαστε τα προγράμματα ΕΣΠΑ που θα μας δώσουν την ευκαιρία να ανοίξουμε τη δική μας επιχείρηση, την προϋπηρεσία που θα κερδίσουμε αν βγούμε κάποια χρόνια έξω, τα προγράμματα «Erasmus», τα «επιμορφωτικά» σεμινάρια που «τρέχουν» στα σχολεία…

Πώς ζει ένας νέος και η οικογένειά του στην ΕΕ?

• 120 εκατ. ζουν στο όριο της φτώχειας

• 51 εκατ. ζουν κάτω από αυτό

• 17 εκατ. είναι άνεργοι

• 4,1 εκατ. είναι άστεγοι

• 12,5 εκατ. νέοι βρίσκονται εκτός δουλειάς και εκπαίδευσης

• 10,2% των μαθητών δεν ολοκληρώνουν το σχολείο.

Στην πράξη Ε.Ε. σημαίνει…

   «Ευκαιρία» για… μόρφωση πετσοκομμένη, κομμένη και ραμμένη στις ανάγκες του κεφαλαίου και όχι με βάση τα επιτεύγματα της τεχνολογίας και της επιστήμης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το «σύγχρονο ευρωπαϊκό σχολείο – εξεταστικό κέντρο» και το «σύγχρονο ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο» με σκόρπιες δεξιότητες, συνεχόμενα επιμορφωτικά σεμινάρια για το κυνήγι πιστωτικών μονάδων.

   «Ευκαιρία» για… μόρφωση που μας κοιτάει στην τσέπη. Η κεντρική κατεύθυνση της ΕΕ είναι η υποχρηματοδότηση της παιδείας, εμπορευματοποίηση της φοιτητικής μέριμνας, γενίκευση των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά κτλ. Όποιος έχει λεφτά λοιπόν θα μπορεί να κυνηγήσει τις σπουδές που θέλει χωρίς να χρειάζεται να πιάσει μια δουλειά παράλληλα για να την «παλέψει».

   Έρευνα και πρόληψη με γνώμονα το κέρδος των επιχειρήσεων και όχι τις δικές μας ανάγκες. Την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα βιώνουμε τις συνέπειες της τραγωδίας στο Μάτι και τη Μάνδρα, στο Λονδίνο είδαμε να ξεσπάει μεγάλη πυρκαγιά, στην Ιταλία να πέφτουν γέφυρες, καθώς δεν σχεδιάζονται η αντιπυρική, αντιπλημμυρική ή αντισεισμική προστασία και θωράκιση…Την ίδια στιγμή δίνονται εκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση της πολεμικής βιομηχανίας της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

   «Κινητικότητα» ανάμεσα… στην ημιαπασχόληση και την ανεργία. Στη Γερμανία 7,5 εκατ. εργάζονται με mini jobs και στη Βρετανία 10 εκατ. εργάζονται υπό το καθεστώς των zero-hour συμβολαίων, που σημαίνει ότι κάθε μέρα δεν ξέρουν ούτε για πόση ώρα, ούτε με τι μισθό θα δουλέψουν. Η κινητικότητα στην ΕΕ είναι η ελευθερία των αστών να μεταφέρουν τα εργοστάσια από τη μια χώρα σε άλλη με φτηνότερο εργατικό δυναμικό, κόστος κ.τ.λ., αφήνοντας πίσω ουρές ανέργων. Αυτή είναι η Συνθήκη του Μάαστριχτ, η ιδρυτική Συνθήκη της ΕΕ δηλαδή που την ψήφισαν (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ).

   «Ισότητα» ανάμεσα… στην εκμετάλλευση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων ανεξαρτήτως φύλου. Στο όνομα της ισότητας των δύο φύλων,αυξήθηκαν τα όρια συνταξιοδότησης, οι ελαστικές μορφές συνταξιοδότησης κτλ. Απολύονται έγκυες με τη σφραγίδα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

   «Ασφάλεια» για… να προχωρήσουν οι πλειστηριασμοί. Να χαθεί η όποια προστασία της πρώτης κατοικίας υπήρχε. Αυτό σημαίνει «είσοδος στις αγορές» και «ανάπτυξη».

   «Ασφάλεια»… για την επαναχάραξη των συνόρων στην περιοχή των Βαλκανίων, ακόμα και αν αυτό συνοδεύεται με πολεμικές συρράξεις. Η ΕΕ στηρίζει το ΝΑΤΟ, τις επεμβάσεις για το μοίρασμα των αγορών (π.χ. συμφωνία των Πρεσπών, στήριξη του Γκουαϊδό στη Βενεζουέλα).

   «Ασφάλεια»… για τους μετανάστες που ζουν στοιβαγμένοι στα hot spots. Εγκλωβισμένοι με απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης, να μην μπορούν να φτάσουν στον τόπο προορισμού που επιθυμούν.

   «Δημοκρατία» και «ελευθερία» με… ενίσχυση της καταστολής. Τρανταχτό παράδειγμα, οι εικόνες μαθητών στη Γαλλία του Μακρόν με τα χέρια δεμένα στην πλάτη επειδή τόλμησαν να κινητοποιηθούν για τα δικαιώματά τους!

   «Δημοκρατία»… χέρι – χέρι με τον φασισμό! Αυτό σημαίνει η στήριξη των φασιστικών καθεστώτων και πραξικοπημάτων (όπως συνέβη στην περίπτωση της Ουκρανίας και του Ορμπαν). Αυτό σημαίνει η εξίσωση του φασισμού και του κομμουνισμού, η διοργάνωση φιεστών που θα την προβάλλουν.

«Η Ευρώπη που αλλάζει»… Έργο σε επανάληψη… Μία από τα ίδια δηλαδή.

   Πρόσφατα ζήσαμε τον «νέο άνεμο του Ολάντ» να σαρώνει κατακτήσεις σε όλη την Ευρώπη με μνημόνια, εποπτείες και εξάμηνα. Τις «δημοκρατικές» αντιλαϊκές πρακτικές να δίνουν αβάντα σε εθνικιστικά μορφώματα. Tον «Οραματιστής» Μακρόν να παραδίδει μαθήματα Δημοκρατίας σε μαθητές με σκηνές βγαλμένες από το Γκουαντάμο. Τον ανθρωπισμό τους να σταματάει στους φράχτες, στα κλειστά σύνορα και στα hot spot. Τον φιλειρηνισμό τους να στηρίζεται σε βάσεις θανάτου, σε ράλι εξοπλισμών και σε «ειρηνευτικές αποστολές».   

   Όσο και αν προσπαθούν να χωριστούν σε «πατριωτικά» και «προοδευτικά» μέτωπα, σε «υπεύθυνες» και «λαϊκίστικες» δυνάμεις δεν μπορούν να κρύψουν ότι σοσιαλδημοκράτες, φιλελεύθεροι και ακροδεξιοί συναντιούνται στις κεντρικές κατευθύνσεις της ΕΕ.

   Έτσι στηρίζουν τα μονοπώλια και την εξουσία τους. Σερβίρουν σάπιες πολιτικές γιατί σάπιο είναι το ίδιο το σύστημά τους. Ο καπιταλισμός.

   Το πραγματικό δίλημμα:

   «Θα συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο που μας έφερε έως εδώ και η ζωή μας χειροτερεύει τόσο στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη Ε.Ε. ή θα αντεπιτεθούμε κόντρα στην αντιλαϊκή τους πολιτική, αν θα διεκδικήσουμε τις σύγχρονες ανάγκες μας?»

   Η ισχυροποίηση του ΚΚΕ είναι μήνυμα:

• Αγωνιστικής διεκδίκησης με βάση τις ανάγκες του

• Αποδέσμευση των λαών από κάθε ένωση ιμπεριαλιστών

• Σύγκρουσης με το φασισμό και το σύστημα που τον γεννά

• Ενάντια στο «διαίρει και βασίλευε» και στον εθνικισμό

• Αλληλεγγύης στην πάλη των λαών

• Ενάντια της συμμετοχής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και στους πολέμους τους.

Ανοίγει το δρόμο για την Ελλάδα

και την Ευρώπη του σοσιαλισμού.