
Οι παραπάνω κίνδυνοι δεν ξεφύτρωσαν από το πουθενά. Έχουν τη ρίζα τους στη συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και της ομογάλακτης Διοίκησης Περιφέρειας και ΕΔΣΝΑ, να ξεπεράσουν κάθε όριο αντοχής του ΧΥΤΑ Φυλής, με βάση και τις κατευθύνσεις του αντιλαϊκού ΠΕΣΔΑ. Εκτιμούν όπως και οι προηγούμενοι – σε κυβέρνηση και Περιφέρεια Αττικής – ότι κάτω από την πίεση των αδιεξόδων που δημιουργούν, θα γίνει πιο εύπεπτη για τα εργατικά – λαϊκά στρώματα η συνταγή «όλα στο κεφάλαιο – όλα για τα κέρδη του».
Με αποτέλεσμα να παραμένουν κενό γράμμα οι διακηρύξεις κυβέρνησης, περιφέρειας, δήμων, υπέρ της ανακύκλωσης. Το φυσικό επακόλουθο του γεγονότος ότι το 80% των σχετικών πόρων κατευθύνεται στις κοινοπραξίες των επιχειρηματικών ομίλων, που κατασκευάζουν με ΣΔΙΤ τις πανάκριβες μονάδες σύμμεικτων αποβλήτων, με βασικό παραγόμενο προϊόν καύσιμα απορρίμματα για την τσιμεντοβιομηχανία… (βλέπε Γραμματικό, τσιμεντοβιομηχανία ΤΙΤΑΝΑ στο Βόλο)