Μόνος δρόμος διεξόδου από την κρίση σε όφελος του λαού η συμμαχία ενάντια στα μονοπώλια και το σύστημά τους με στήριξη του ΚΚΕ

   Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα στο δημοσιογράφο Βασίλη Σκουρή δημοσιεύει η εφημερίδα «Real news».

Η συνέντευξη έχει ως εξής:

   – Μεγάλη πολιτική αντιπαράθεση για την άρνηση της κυβέρνησης να συμμετάσχει στην εκδήλωση στο Ταλίν της Εσθονίας. Γιατί το ΚΚΕ επιτίθεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση κ. Κουτσούμπα;

   – Η αντικομμουνιστική σύναξη στην Εσθονία δεν αποτελεί κάποιου είδους παρέκκλιση από τις «αρχές» της ΕΕ από τις οποίες τάχα λοξοδρόμησε, όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ ή άλλες πολιτικές δυνάμεις. Ο αντικομμουνισμός, η λεγόμενη εξίσωση του κομμουνισμού με το φασισμό – ναζισμό είναι η επίσημη πολιτική και ιδεολογία της ΕΕ. Εδώ και χρόνια ακολουθείται σχεδιασμένη στρατηγική από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις της. Σε μια σειρά κράτη – μέλη, ανάμεσα σε αυτά και η Εσθονία, τα ΚΚ είναι παράνομα, οι κομμουνιστές διώκονται, φυλακίζονται με τις ευλογίες της ΕΕ, δεν υπάρχει πραγματική ελευθερία του λόγου, ενώ την ίδια στιγμή αποδίδονται τιμές, αποκαθίστανται οι συνεργάτες των ναζί, οι κάθε είδους φασίστες οι οποίοι σωστά διώκονταν επί σοσιαλιστικού συστήματος. Όμως όσα ανιστόρητα αντικομμουνιστικά ψηφίσματα κι αν προωθήσουν, όσες ΜΚΟ πλύσης εγκεφάλου κι αντικομμουνιστικά «μουσεία» κι αν ιδρύσουν με πακτωλό κονδυλίων, η απαράδεκτη εξίσωση του κομμουνισμού με το τέρας του φασισμού, το παιδί του καπιταλισμού, δεν θα περάσει.

   – Με αφορμή τα γεγονότα αυτά, εκτιμάτε ότι ο «αντικομμουνισμός» ως θεωρία, αρχίζει να αναβιώνει στη χώρα μας; Και με ποιους εκφραστές;

   – Η αστική τάξη και τα επιτελεία της τρέμουν στην ιδέα ότι οι λαοί μπορούν να επιλέξουν μια διαφορετική πορεία, αυτή της σύγκρουσης με το σύστημα, με προοπτική να οικοδομήσουν τη δική τους κοινωνία με μια άλλη οργάνωση της οικονομίας. Χτυπούν τους κομμουνιστές γιατί αυτοί είναι φορείς της διεξόδου από το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα. Σε όσους δείχνουν ανοχή, τους λέμε να αξιοποιήσουν την πείρα των λαών η οποία αποδεικνύει ότι η κλιμάκωση του αντικομμουνισμού αποτελεί προπομπό νέων αντιλαϊκών μέτρων και περιστολής των λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών, εξαπόλυσης νέου γύρου πολέμων και επεμβάσεων.

   Αποδεικνύεται με αυτό τον αρνητικό τρόπο, ότι όσα λένε ότι ο «καπιταλισμός είναι η οριστική επιλογή των λαών» ή ότι «ο σοσιαλισμός – κομμουνισμός είναι μόνο για τη Δευτέρα Παρουσία», όχι μόνο δεν έχουν βάση, αλλά ότι ο καπιταλισμός είναι το γερασμένο ξεπερασμένο παρελθόν και ο κομμουνισμός είναι το ίδιο το μέλλον της ανθρωπότητας που θα έρθει νομοτελειακά με την πάλη των λαών, χωρίς τα λάθη και τις μεγάλες αδυναμίες του παρελθόντος.

   – Ο σταλινισμός, όμως, δεν έκανε εγκλήματα; Πολλοί υποστηρίζουν ότι και Έλληνες κομμουνιστές ήταν θύματά του…

   – Όταν σε μια χώρα υπάρχει πόλεμος, ιμπεριαλιστική περικύκλωση και επέμβαση, ταξική σύγκρουση, και εμφύλιος, ποιος αλήθεια κάνει το έγκλημα, είναι εγκληματίας και ποιος αμύνεται; Ποιος υπερασπίζεται την πατρίδα, την εργατική τάξη και την συντριπτικά μεγάλη πλειοψηφία του λαού του και ποιος υπονομεύει, κάνει δολιοφθορές, σκοτώνει και ατιμάζει; Τις απαντήσεις αυτές ιδιαίτερα ο ελληνικός λαός στην πλειοψηφία του, όπως και άλλοι λαοί τις ξέρουν. Γιατί έχουν υποφέρει από τα εγκλήματα του καπιταλισμού, ιδιαίτερα στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, παιδί του οποίου είναι και ο φασισμός – ναζισμός, όπως και κάθε μορφή της δικτατορίας του κεφαλαίου. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι πόλεμοι, οι συγκρούσεις, οι επαναστάσεις δεν γίνονται με ροδοπέταλα, αλλά είναι ποτισμένα με το αίμα των λαών ενάντια στους δυνάστες τους. Το ΚΚΕ δεν μασά τα λόγια του. Γι’ αυτό κι εμείς είμαστε οι μόνοι που από ταξική σκοπιά, δεν εξωραΐζουμε το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε τον προηγούμενο αιώνα, είμαστε οι μόνοι στην Ελλάδα, θα έλεγα και σε όλη την Ευρώπη που έχουμε μελετήσει σε βάθος και τα αρνητικά και τα λάθη της πορείας σοσιαλιστικής οικοδόμησης που οδήγησαν και στην τελική ανατροπή της, έστω προσωρινή ιστορικά. Η κριτική μας αφορά στις πραγματικές αδυναμίες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, τα οποία εντοπίζουμε και στη χρονική περίοδο που ηγέτης ήταν ο Στάλιν. Περίοδος όμως που ο σοβιετικός λαός και το Κόμμα του, ως σύνολο, υπεράσπισε τη σοσιαλιστική πατρίδα του, η Σοβιετική Ενωση ηγήθηκε της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, αναγεννήθηκε από τις στάχτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και κατάφερε να αναδειχθεί σε δεύτερη δύναμη παγκοσμίως. Εδώ προφανώς βρίσκεται η απάντηση γιατί ο αντικομμουνισμός βγαλμένος από τα μαύρα ντουλάπια των ναζί, του Γκέμπελς που τα κληρονόμησε η CIA και άλλες υπηρεσίες της Ευρώπης καθοδηγούν τους διάφορους ανεκδιήγητους τύπου Λήμπλαντ. Αναφέρομαι στον τύπο, ο οποίος στο Τάλιν είχε το απύθμενο θράσος να ταυτίσει τον Καρλ Μαρξ και το «Κεφάλαιο», που άνοιξε τα μάτια των σκεπτόμενων ανθρώπων όλου του κόσμου, με τον Χίτλερ και το «ΜeinKampf» που έριξε στον σκοταδισμό και τον όλεθρο της καταστροφής τη χώρα του τη Γερμανία, την πατρίδα μας για 4 χρόνια, όλη την ανθρωπότητα, μέσα από τα «Ολοκαυτώματα».

   – Είναι, όμως, σωστό κατά τη γνώμη σας η πολιτική αντιπαράθεση σήμερα να γίνεται με σχεδόν, εμφυλιοπολεμικούς όρους; «Πατρίς – θρησκεία – οικογένεια», τι έγινε με τον ναζισμό και τον κομμουνισμό στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο;

   – Μην περιμένετε να κάνουν πολιτική αντιπαράθεση ή να διαφωνήσουν επί της ουσίας για τις οικονομικές κατευθύνσεις και τη στρατηγική της ΕΕ, για τους πολεμικούς σχεδιασμούς και τις επεμβάσεις του ΝΑΤΟ, για το μνημόνιο, τα αντιλαϊκά μέτρα που έχουν την υπογραφή τους. Γι’ αυτά τα κρίσιμα ζητήματα «μούγκα στη στρούγκα». Πρωταγωνιστούν στο σήριαλ της κάλπικης αντιπαράθεσης, για να κρύψουν τη στρατηγική τους σύμπλευση. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει άλλοθι «αριστεροσύνης» για να θολώσει τα νερά της αντιλαϊκής του πολιτικής και η ΝΔ προσπαθεί με παιδιάστικο τρόπο να διαφοροποιηθεί από την κυβέρνηση, η οποία κάνει καλά αυτό που εκείνη θεωρεί ότι μπορεί να κάνει καλύτερα. Η αντιπαράθεση γίνεται φυσικά με τους όρους που βολεύουν το ίδιο το σάπιο σύστημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ με τη συκοφάντηση του σοσιαλισμού εν ονόματι της «κυβερνώσας αριστεράς», της κωλοτούμπας και του τελικά «τίποτα», η ΝΔ και οι υπόλοιποι μαζί με τη ΧΑ, εν ονόματι της «αντιπολίτευσης», με αντικομμουνισμό των σπηλαίων.

   – Πιστεύετε ότι κάποιοι επιδιώκουν να ξαναγράψουν την ιστορία; Και αν ναι, ποιοι και σε ποια κατεύθυνση;

   – Πολλοί θέλουν να ξαναγράψουν την ιστορία, παραχαράζοντας, σκίζοντας τις ηρωικές σελίδες που έγραψαν οι λαοί. Κατ΄ αρχήν το μονοπωλιακό κεφάλαιο, οι έχοντες την πραγματική εξουσία και ιδιοκτησία σε όλες τις χώρες. Επίσης, το πολιτικό προσωπικό, εκπρόσωποι από όλα τα αστικά κόμματα, νεοφιλελεύθερα, σοσιαλδημοκρατικά αλλά και άλλα οπορτουνιστικά, ρεφορμιστικά, το ευρωκομμουνιστικό ρεύμα που ηττήθηκε παταγωδώς και επανέρχεται παραλλαγμένο με έντονο το στοιχείο του ρεβανσισμού. Στο πλαίσιο αυτό δεν μένει απ’ έξω το φασιστικό – ναζιστικό ρεύμα, όλα τα ορφανά του Χίτλερ, που δέχτηκαν μεγάλη ιστορική ήττα μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

   – Εκτιμάτε ότι η κυβέρνηση θα κατορθώσει να αποφύγει νέα μέτρα με το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης;

   – Ποια αξιολόγηση έκλεισε χωρίς αντιλαϊκά μέτρα; Καμία. Κι αυτό δεν αφορά τις διαπραγματευτικές ικανότητες της κυβέρνησης για τις οποίες δέχεται τα πυρά της ΝΔ και των άλλων κομμάτων. Αφορά τις επείγουσες απαιτήσεις του κεφαλαίου που παραμένουν πάνω στο τραπέζι, όπως για παράδειγμα η αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, το χτύπημα του δικαιώματος της απεργίας, που είναι στα κύρια ζητήματα της τρίτης αξιολόγησης. Χώρια που η κυβέρνηση έχει και την «κάβα» των μέτρων που έχει προνομοθετήσει για μετά το ’18.

   – Πόσο πιθανές θεωρείτε τις πρόωρες πολιτικές εξελίξεις έως το επόμενο καλοκαίρι;

   – Δεν αποκλείονται βουλευτικές εκλογές, σε συνάρτηση με τις εξελίξεις στην ΕΕ, κυρίως σε ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, όπως Γερμανία, Γαλλία κλπ., αλλά και την πορεία πιθανής όξυνσης της κρίσης και των πολεμικών σχεδιασμών στην ευρύτερη περιοχή.

   – Τις εξελίξεις στο χώρο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, μετά και τις νέες υποψηφιότητες όπως αυτή του Γιώργου Καμίνη, πώς τις κρίνετε; Και μετεκλογικά σε ποια κατεύθυνση εκτιμάται ότι θα κινηθεί η ηγεσία της;

   – Η ΔΗΣΥ είναι ένα κλασικό αστικό κόμμα του κεφαλαίου. Δεν φαίνεται δυνατότητα απογαλακτισμού από το παλιό ΠΑΣΟΚ και τις θέσεις που κυριάρχησαν την τελευταία κυρίως δεκαπενταετία στο χώρο της επίσης αναξιόπιστης κεντροαριστεράς. Οι εσωτερικές διαδικασίες για ανάδειξη προέδρου είναι δικό τους αποκλειστικά εσωοργανωτικό θέμα. Από θέση αρχής εμείς ποτέ δεν ανακατευόμαστε ούτε σχολιάζουμε τις διαδικασίες και τις επιλογές υποψηφιοτήτων για εκλογή ηγεσίας άλλου κόμματος. Αφορά μόνο τα μέλη και τα στελέχη τους.

   – Την αντιπολιτευτική τακτική της ΝΔ πώς την κρίνετε;

   – Ο χυδαίος, ακραίος αντικομμουνισμός στον οποίο έσυρε πρώτη το χορό η ΝΔ, δεν είναι αντιπολίτευση. Κι αν η ΝΔ φτάνει στο σημείο να παρουσιάζει το ΣΥΡΙΖΑ περίπου ως κομμουνιστική, φιλοσοβιετική δύναμη το κάνει για να πετύχει με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια. Ένα από αυτά είναι να κολλήσουν στο σοσιαλισμό – κομμουνισμό τη ρετσινιά της αντιλαϊκής πολιτικής που υλοποιεί η κυβέρνηση. Να ταυτίσουν στη συνείδηση της νεολαίας το σοσιαλισμό με τον ΕΝΦΙΑ, τα μνημόνια, τα αντιλαϊκά μέτρα. Να πάρουν τα σκάγια και το ΚΚΕ για τα έργα και τις ημέρες του ΣΥΡΙΖΑ. Έχει βέβαια την εξήγησή της η στάση της ΝΔ, αφού δεν είναι και λίγο πράγμα να της παίρνει τη μπουκιά από το στόμα ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και ωρύεται ότι μπορεί αυτή καλύτερα και πιο αποτελεσματικά να «τρέξει» τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, να υλοποιήσει το μνημόνιο που μαζί με το ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι ψήφισε.

   – Η κυβέρνηση επιμένει ότι υπό προϋποθέσεις μπορεί να αντιστρέψει το αρνητικό γι’ αυτήν κλίμα έως τις εκλογές. Έχετε παρόμοια αίσθηση ή η πρωτοπορία της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι μη αναστρέψιμη;

   – Τόσο οι προσδοκίες και οι ελπίδες του ΣΥΡΙΖΑ για θετική εκλογική ανάκαμψη από την κατρακύλα του τελευταίου χρόνου, όσο και η αίσθηση βεβαιότητας που δείχνει η ΝΔ ότι θα συγκρατήσει την πρωτιά που εμφανίζει στις δημοσκοπήσεις πρέπει και μπορούν να πέσουν στο κενό. Μπορούν, εάν ο λαός αξιοποιήσει την πείρα που έχει συσσωρεύσει αυτά τα χρόνια και δει καθαρά ότι ο μόνος δρόμος διεξόδου από την κρίση σε όφελός του είναι αυτός της συμμαχίας ενάντια στα μονοπώλια και το σύστημά τους, με στήριξη του ΚΚΕ και υποστήριξη της πολιτικής πρότασής του που ξεκάθαρα λέει ότι η πάλη πρέπει να κατευθύνεται στη διεκδίκηση και απόσπαση από την αστική τάξη της εξουσίας της.

   – Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις στην περιοχή μας, η εκτίμησή σας ότι είναι πιθανός ένας περιφερειακός πόλεμος, με εμπλοκή και της χώρας μας, είναι σε ισχύ; Και τι σας ανησυχεί περισσότερο κ. Κουτσούμπα;

   – Έχουν ενταθεί οι ανησυχίες μας με την παρακολούθηση όλων των εξελίξεων. Τα ζητήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων με τις συνεχείς παραβιάσεις και αμφισβητήσεις της Άγκυρας, η πορεία του Κυπριακού, η συνέχιση της ισραηλινής κατοχής στην Παλαιστίνη, ο πόλεμος στη Συρία, οι συγκρούσεις σε άλλες γειτονικές χώρες, η ένταση των εθνικισμών και αλυτρωτισμών στα Δυτικά Βαλκάνια, όπως Αλβανία, ΠΓΔΜ, Κοσσυφοπέδιο κλπ, η συνεχιζόμενη σύγκρουση στην Ουκρανία, η όξυνση της κατάστασης στη Βαλτική, είναι καυτά μέτωπα στα οποία δεν εμπλέκονται και ανταγωνίζονται μόνο τοπικές δυνάμεις – κράτη, ούτε καν περιφερειακές ισχυρές δυνάμεις αλλά διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα και κράτη όπως οι ΗΠΑ, Ρωσία, Βρετανία, Κίνα, Γερμανία, Γαλλία, συνολικά η ΕΕ κλπ.

   – Μετά τις γερμανικές εκλογές, πιστεύετε ότι η Μέρκελ μπορεί να αλλάξει; Να γίνει περισσότερο φιλοευρωπαϊκή;

   – Η Μέρκελ είναι Καγκελάριος του πιο ισχυρού καπιταλιστικού κράτους μέσα στην ΕΕ, της Γερμανίας, δηλαδή της ατμομηχανής της ΕΕ και των σχετικών με αυτήν μηχανισμών. Είναι πολιτική εκπρόσωπος του κεφαλαίου, των μονοπωλίων της Γερμανίας που έχουν ισχυρή παρουσία και στη διεθνή καπιταλιστική αγορά, συμμετέχοντας σε ανταγωνισμούς και διεκδικήσεις σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Αυτούς εκφράζει και στον λεγόμενο κατά φάση και περίσταση «φιλοευρωπαϊσμό» με τον οποίο εννοείται η διαδικασία εμβάθυνσης της ενοποίησης της ΕΕ. Αυτούς εξακολουθεί να εκφράζει και με τον επίσης κατά περίσταση «αντιευρωπαϊσμό», με τον οποίο κυρίως εννοείται η χαλάρωση των δεσμών των κρατών – μελών, η ΕΕ πολλών ταχυτήτων, ακόμα και η αποπομπή κάποιων κρατών από την Ευρωζώνη ή συνολικά την ΕΕ. Προς το παρόν το πάνω χέρι έχει η πρώτη εκδοχή για την ΕΕ, χωρίς να σημαίνει ότι δεν μένει παράθυρο ανοιχτό και για τη δεύτερη.

   – Υπ’ αυτό το πρίσμα φαντάζομαι η τρίτη θέση στις εκλογές θα είναι ο στόχος του ΚΚΕ…

   – Όσο πιο ψηλά βρεθεί και εκλογικά το ΚΚΕ, τόσο περισσότερο θα δυναμώσει η προβολή και διεκδίκηση των συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων, για αναπλήρωση οικονομικών απωλειών που χάθηκαν τα χρόνια της κρίσης. Τόσο περισσότερο θα ενισχυθεί η κοινωνική ενότητα και συμμαχία των πολλών, των καταπιεσμένων, θα έρχεται πιο κοντά, μαζί με άλλους αντικειμενικούς και υποκειμενικούς παράγοντες που θα ωριμάζουν, η ώρα της μεγάλης πραγματικής αλλαγής που όλοι ονειρευόμαστε και αρκετοί στη χώρα μας ήδη με συνέπεια και σταθερότητα παλεύουμε γι’ αυτήν.