Εννιά στους δέκα εφήβους και ένας στους τέσσερις ενήλικες αναφέρουν την κάνναβη ως ουσία για την οποία ζήτησαν απεξάρτηση από τα προγράμματα του ΚΕΘΕΑ το 2016. Πάνω από το 84% του συνόλου των ανθρώπων που απευθύνθηκαν στα προγράμματα του ΚΕΘΕΑ μυήθηκαν στη χρήση ναρκωτικών μέσω της κάνναβης.

   Τα παραπάνω στοιχεία δόθηκαν κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που έδωσε το ΚΕΘΕΑ, την Πεμπτη 29 Ιουνη παρουσιάζοντας τον απολογισμό έργου του φορέα.

   Ωστόσο η συνέντευξη έγινε μέσα σε φορτισμένο κλίμα, με αφορμή και τις αντιεπιστημονικές εξελίξεις που δρομολογούν η κυβέρνηση και οι συνοδοιπόροι της στον τομέα της τοξικοεξάρτησης.

    Μιλώντας για το πλούσιο, σύνθετο αλλά και δύσκολο έργο του ΚΕΘΕΑ, το οποίο είναι αντιμέτωπο με τη διαρκή υποστελέχωση και υποχρηματοδότηση, ο πρόεδρος του ΚΕΘΕΑ Γιώργος Μπαρδάνης έθεσε ως αντίβαρο στις πάσης φύσεως δυσκολίες την αποδοχή και στήριξη που πολύ συχνά βρίσκει το ΚΕΘΕΑ από την ίδια την κοινωνία. Λεγοντας χαρακτηριστικά : «Κι ενώ η κοινωνία στηρίζει την προσπάθεια για καθαρή ζωή – κι επειδή συνέχεια μιλάμε τώρα για τη «φαρμακευτική» νομιμοποίηση της κάνναβης αλλά και τους χώρους εποπτευόμενης χρήσης – η πολιτεία στηρίζει τη χρήση»,

    Η επιστημονική υπεύθυνος του ΕΠΙΨΥ Μ. Τερζίδου επιχείρησε να ταυτίσει την παραπάνω δήλωση με το δόγμα της «»μηδενικής ανοχής» που για ένα διάστημα γνώρισε και η χώρα μας κι εκτός από τους χρήστες απευθύνεται και σ’ άλλες κοινωνικές ομάδες. Και συνέχισε “ Αν ο εξαρτημένος είναι ασθενής πώς είναι δυνατόν να μην ανεχόμαστε μια ασθένεια; Αν είναι κοινωνικό φαινόμενο πρέπει να δεχόμαστε τη διαφορετικότητα. Ο χρήστης έχει δικαίωμα να αρνηθεί να θεραπευτεί και το κράτος πρέπει να τον κρατάει τουλάχιστον στη ζωή»! Μια τοποθέτηση που ουσιαστικά συνοψίζει τον κορμό της υποτιθέμενης «αντιναρκωτικής» πολιτικής που εφαρμόζεται στα κράτη – μέλη της ΕΕ.

    Και ο προεδρος του ΚΕΦΕΑ Γ. Μπαρδάνης απάντησε: «Η όλη πορεία του ΚΕΘΕΑ δεν έχει δείξει ότι δεν ανέχεται τους χρήστες. Ακόμη και σε μια οικογένεια είναι επιλογή του παιδιού ή όχι να κάνει χρήση. Αλλά είναι και υποχρέωση του γονιού να μη διευκολύνει αυτή τη χρήση. Αν διευκολύνει ή όποτε έχει διευκολύνει τη χρήση, δεν έχει βοηθήσει καθόλου το παιδί. Το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και στην πολιτεία. Δεν είπε το ΚΕΘΕΑ «να κάνω γκέτο για χρήστες που δε θέλουν να θεραπευτούν», έστω και εποπτευόμενο γκέτο. Γιατί αυτό ακούγεται, «δεν βλέπετε τι γίνεται στους δρόμους με τους χρήστες; Να μην τους βλέπουμε». Στο τέλος θα πουν να τους πάμε σ’ ένα νησί, να μην τους βλέπουμε, να τους δίνουμε και την ηρωίνη τους και την κάνναβη, να κάνουν ελεύθερα τη χρήση.

Αλλο μηδενική ανοχή κι άλλο μη διευκόλυνση της χρήσης.

Και αυτή τη στιγμή η πολιτεία αυτό που κάνει ή αυτό που θέλει να κάνει ή και αυτό που έχει κάνει μέχρι τώρα, είναι να διευκολύνει τη χρήση.

«Θες μεθαδόνη; Πάρε! Θες να κάνεις χρήση; Να σου βρούμε ένα μέρος να κάνεις χρήση! Θες κάνναβη νόμιμη, να την αγοράζεις με μια συνταγή γιατρού; Ας το κάνουμε κι αυτό! Ο,τι θέλεις»! Κι ευτυχώς που υπάρχει η κρίση και δε δίνουν και επίδομα…».

    Εμείς διαβάζοντας την είδηση στο Ριζοσπάστη λέμε, Να αγιάσει το στόμα του!!!